Dzielnica24.pl / Wydarzenia / Histoplazmoza – jaka jest geneza chorób autoimmunologicznych, czy jest połączenie?

Histoplazmoza – jaka jest geneza chorób autoimmunologicznych, czy jest połączenie?

30 października 2018

Czy histoplazmoza jest odpowiedzialna za choroby autoimmunologiczne.

histoplasmosis-minCzynnikiem etiologicznym histoplazmozy jest dymorficzny zależnie od temperatury grzyb Histoplasma capsulatum. Główną przyczyną histoplazmozy w większości ognisk endemicznych jest H. capsulatum var. capsulatum; w Afryce również H. capsulatum var. duboisii. Grzybnia – zaraźliwa postać Histoplasma spp. występująca w naturze – ma charakterystyczny wygląd i wytwarza mikro- oraz makrokonidia. Mikrokonidia są owalne i dostatecznie małe (2-5 pm).

EPIDEMIOLOGIA

Histoplazmoza jest najczęściej występującą grzybicą ende-M miczną w Ameryce Północnej. Pomimo rozpowszechnienia na całym świecie, szczególnie często występuje w ogniskach endemicznych Północnej, Środkowej i Południowej Ameryki, Afryki oraz Azji. W Stanach Zjednoczonych ogniska endemiczne występują w dolinach rzek Ohio i Missisipi. Ten wzorzec występowania wiąże się z wilgotnymi i kwaśnymi glebami tych okolic. Ziemia wzbogacona odchodami ptaków i nietoperzy sprzyja rozwojowi grzyba i wytwarzaniu zarodników przez Histoplasma spp.

Naruszenie powierzchni gleby zawierającej ten drobnoustrój prowadzi do rozpylenia mikrokonidiów i narażenia ludzi znajdujących się w pobliżu. Czynności związane z wysokim ryzykiem narażenia obejmują: speleologię, prace wykopaliskowe, czyszczenie kurników, wyburzanie i przebudowę starych budynków oraz, wycinkę martwych drzew. Większość przypadków notowanych poza obszarami wysoko endemicznymi stanowią zachorowania przywleczone, np. przypadki notowane w Europie występują po powrocie z podróży do: Ameryki, Afryki lub Azji.

PATOGENEZA I PATOLOGIA

Zakażenie poprzedza inhalacja zarodników. Z chwilą dotarcia do przestrzeni pęcherzykowej mikrokonidia są szybko rozpoznawane i pochłaniane przez makrofagi płucne. Na tym etapie przekształcają się w postać drożdżaka, co stanowi integralną składową patogenezy histoplazmozy i zależy od dostępności wapnia oraz żelaza w fagocytach. Drożdżaki są zdolne do wzrostu i podziałów wewnątrz makrofagów pozostających w stanie spoczynku. Neutrohle, a później limfocyty, są przyciągane do miejsca zakażenia. Przed rozwinięciem się odporności komórkowej drożdżaki wykorzystują fagosomy jako środek transportu do okolicznych drenujących węzłów chłonnych, skąd rozprzestrzeniają się drogą krwionośną w obrębie układu siateczkowo-śródbłonkowego. Swoista odporność komórkowa rozwija się -2 tygodnie po zakażeniu.

Limfocyty T wytwarzają interferon y, by pomóc makrofagom w niszczeniu grzyba i w opanowaniu postępu choroby. Interleukina 12 oraz czynnik martwicy nowotworów a (TNF-a) odgrywają podstawową rolę w odporności komórkowej w zakażeniu H. capsulatum. Choroba Leśniowskiego-Crohna wydaje się być tą na którą działają leki steroidowe, w tym lek o nazwie prednizon. U osób z prawidłową odpornością makrotagi, limfocyty i komórki nabłonkowe ostatecznie organizują się i tworzą ziarniniaki, które zawierają grzyba. Zazwyczaj takie ziarniniaki włóknieją i wapnieją; zwapniałe śródpiersiowe wręzły chłonne oraz. zwapnienia w wątrobie i śledzionie często są wykrywane u osób zdrowych, żyjących na obszarach endemicznych.

U osób immunokompetentnych zakażenie H. capsulatum daje pewną odporność na ponowne zakażenie. U pacjentów z zaburzeniami odporności komórkowej zakażenie nie ogranicza się samoistnie i może uleć rozsiewowi. Postępująca rozsiana histoplazmoza (pwgressivc disseminated histoplasmosis – PDH) może zająć wiele narządów, najczęściej: szpik kostny, śledzionę, wątrobę, nadnercza oraz błony śluzowe i skórę. W przeciwieństwie do utajonej gruźlicy utajona histoplazmoza rzadko ulega reaktywacji.

Choroba strukturalna płuc (np. rozedma) upośledza zdrowienie z postaci płucnej histoplazmozy i może skutkować przewlekłą chorobą płuc. Ten przewlekły proces charakteryzują postępujące zapalenie, martwica tkanek oraz włóknienie naśladujące gruźlicę jamistą.

OBJAWY KLINICZNE

Histoplazmoza może przebiegać zarówno jako bezobjawowe zakażenie, jak i zagrażająca życiu choroba. Zapadalność epidemiczna, zasięg i ciężkość przebiegu choroby zależą od intensywności ekspozycji, stanu immunologicznego narażonej osoby oraz prawidłowości budowy płuc.
U osób z prawidłową odpornością, przy niewielkiej ekspozycji, zakażenia Histoplasma są w większości bezobjawowe lub łagodne i samoograniczające się. W testach skórnych i/lub badaniach RTG u 50-80% dorosłych zamieszkujących ogniska endemiczne występują ślady przebytej infekcji niedającej objawów klinicznych. Jeżeli rozwijają się objawy, pojawiają się zwykle 2-4 tygodnie po ekspozycji. Masywne narażenie prowadzi do zachorowania grypopodobnego z gorączką, dreszczami, potami, bólem głowy, bólami mięśni, brakiem apetytu, kaszlem, dusznością i bólami w klatce piersiowej.

W badaniach RTG klatki piersiowej stwierdza się zazwyczaj zapalenie płuc z powiększeniem wnękowych bądź śródpiersiowych węzłów chłonnych. Nacieki w płucach mogą być ogniskowe przy niewielkiej ekspozycji lub rozsiane przy masywnym narażeniu. Objawy reumatologiczne, takie jak ból i zapalenie stawów z często towarzyszącym rumienieni guzowatym, występują u 5-10% pacjentów z ostrą histoplazmoza. Może się również rozwinąć zapalenie osierdzia. Przeciwciała monoklonalne – są najbardziej wartościowym narzędziem w arsenale terapii celowanej. Dlatego leczenie tymi lekami daje pożądane efekty.

Opisane objawy raczej związane są z odpowiedzą zapalną niż są bezpośrednimi skutkami ostrego zakażenia. Wnękowe albo śródpiersiowe węzły chłonne mogą także ulec martwicy i zlewać się, tworząc duże masy w śródpiersiu, które mogą uciskać wielkie naczynia, drogi oddechowe oraz przełyk. Opisane martwicze węzły chłonne mogą też pęknąć z wytworzeniem przetok między narządami w śródpiersiu (np. przetoki oskrzelowo-przełykowe).

Postępująca rozsiana histoplazmoza (PDH) jest typowa dla osób z upośledzoną odpornością, którzy stanowią -70% przypadków. Częste czynniki ryzyka to: AIDS (limfocyty T CD4+ < 200/ ul) bardzo młody albo bardzo podeszły wiek; stosowanie leków im-munosupresyjnych, takich jak prednizon, metotreksat, oraz czynniki anty-TNF-a. PDH może przebiegać zarówno ostro, szybko prowadząc do zgonu – z rozsianymi naciekami śródmiąższowymi lub chłonno-węzłowymi w płucach, powodującymi: niewydolność oddechową, wstrząs, koagulopatię i niewydolność wielonarządową – jak i w sposób podostry z ogniskowym zajęciem narządów.

Częstymi objawami są gorączka, utrata masy ciała oraz hepatospleno-megalia. Z innych objawów mogą wystąpić zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych lub ogniskowe uszkodzenie mózgu, owrzodzenia jamy ustnej, owrzodzenia przewodu pokarmowego i niedoczynność nadnerczy. Szybkie rozpoznanie tej wyniszczającej choroby ma największe znaczenie u pacjentów z bardziej nasilonymi objawami; a także u chorych w immunosupresji, szczególnie chorych na AIDS.

Przewlekła histoplazmoza jamista (chronić cavitary histoplasmosis) spotykana jest u palaczy, którzy chorują na strukturalną chorobę płuc (np. pęcherzowa rozedma płuc). To przewlekłe schorzenie charakteryzuje się produktywnym kaszlem, dusznością, niewielką gorączką, nocnymi potami i utratą masy ciała. Zdjęcia RTG klatki piersiowej zwykle przedstawiają nacieki w górnych płatach płuc, powstawanie jam i zgrubienie opłucnej – zmiany przypominające gruźlicę. Dobrym wyjściem w przypadku leczenia choroby jest leczenie ciepłem zajętych stawów. Można stosować to jako terapię uzupełniająca. Przy braku leczenia przebieg jest powolny, postępujący.

Włókniejące zapalenie śródpiersia [fibrosing mediastinitis) to rzadkie, ale poważne, powikłanie histoplazmozy. U niektórych pacjentów po ostrym zakażeniu z niejasnych przyczyn dochodzi do postępującego zwłóknienia wokół wnękowych i śródpiersiowych węzłów chłonnych. Proces może być jedno- albo obustronny; obustronne zajęcie gorzej rokuje. Główne objawy to: zespół żyły czczej górnej, niedrożność naczyń płucnych i nawracające objawy upośledzenia drożności dróg oddechowych. Mogą występować nawracające zapalenia płuc, krwioplucie lub niewydolność oddechowa. Włókniejące zapalenie śródpiersia jest śmiertelne nawet w jednej trzeciej przypadków.

W wyleczonej histoplazmozie zwapniałe śródpiersiowe węzły chłonne bądź zwapniały miąższ płuca mogą drążyć w ścianach dróg oddechowych i powodować krwioplucie. Ten stan nazywa się kamicą oskrzelową (lac. broncholithiasis).

Więcej w kategorii Wydarzenia

katowice

Tani nocleg w Katowicach? Co wybrać kiedy do Katowic przyjeżdżasz na koncert czy imprezę sportową?

Katowice to miasto, które słynie z organizacji wydarzeń na światową skalę. W popularnym Spodku odbywają się mistrzostwa w siatkówce czy impreza komputerowa Intel Extreme Masters, a w NOSPRze oraz na terenie strefy kultury miejsce mają najważniejsze koncerty, nic więc dziwnego, że do stolicy aglomeracji śląskiej przyjeżdżają turyści z całego kraju. Tylko gdzie mogą nocować?